رفتن به بالا
  • جمعه - 5 آذر 1395 - 23:10
  • کد خبر : ۱۰۳
  • مشاهده :  89 بازدید
  • چاپ خبر : شوی تبلیغاتی یا استعفا؟ کدامیک؟/تحلیلی بر استعفای مدیر اموزش و پرورش ممسنی / رادیو ممسنی + عنوان

شوی تبلیغاتی یا استعفا؟ کدامیک؟/تحلیلی بر استعفای مدیر اموزش و پرورش ممسنی / رادیو ممسنی + عنوان

رادیو ممسنی: “خبر نورآباد“ – یادداشت: مهدی محمودی؛ پای سن که مینشینی, با اینکه ممکن است نمایشی که درحال اجراست سرگرمت کند, اما در همان لحظه نیز میدانی که آنچه در صحنه میگذرد واقعی نیست. بلکه یک نمایش است. حال, این نمایش میتواند کمدی و طنز باشد یا وجهی غم انگیز و تراژیک داشته باشد. […]

رادیو ممسنی:

“خبر نورآباد یادداشت: مهدی محمودی؛ پای سن که مینشینی, با اینکه ممکن است نمایشی که درحال اجراست سرگرمت کند, اما در همان لحظه نیز میدانی که آنچه در صحنه میگذرد واقعی نیست. بلکه یک نمایش است. حال, این نمایش میتواند کمدی و طنز باشد یا وجهی غم انگیز و تراژیک داشته باشد. حسی که در این میان میتواند به مخاطب منتقل بشود یکی از اینها یا آمیخته ای از هر دو است. اما مهم این است که بخشهای آموزنده ی نمایش را در حافظه ثبت کرد و از آنها تجربه ای آموخت.

به نظرم داستان استعفای مسوول آموزش و پرورش ممسنی نیز در چارچوب ذکر شده قابلیت طرح دارد.
قاعده ی معقول این است که ابتدا بنا به شرایط, مدیری درخصوص مساله مهمی مانند استعفا, آنهم در جایگاهی با ظرافتها و حساسیتهای آموزش و پرورش ممسنی, با خود و دوستانش میاندیشد. مشورت و همفکری میکند. از نگاه مدیر بالادستی اش مطلع میشود. همه ی جوانب کار را میسنجد, آنگاه تصمیم خود را مبنی انجام دادن و یا انصراف از استعفا اتخاذ میکند و اعلان یا عدم اعلان عمومی آن را با توجه به پیامدهای احتمالی طرح میریزی میکند. انجام اینگونه ی کار, نشان از عقلانیت و صداقت و دلسوزی دارد. حال, هرچه پیش آید نیز خیر است.
اما روشی دیگر نیز وجود دارد. اینکه نمایش استعفا را بر روی صحنه اجرا کنی. بدیهی است مخاطبانی که مشاهده گر هستند, به خوبی واقفند در صحنه چه میگذرد و واقعیات را از امور غیر واقعی تمیز میدهند. تازه, مقداری هم تیز میشوند که بدانند چه اغراضی در راستای ثبات و بقا, در پس صحنه ی استعفا نهفته است. مخاطب معادلات را کنار هم میگذارد و به واقعیتها پی میبرد.
آنگاه که قبل از طی مراحل اولیه ی یک استعفای معقول, صادقانه و دلسوزانه, به آخرین کار روی آوردی و از حلقه ی آخر این زنجیره ی بهم پیوسته آغاز کردی و استعفایی که هنوز تقدیم مدیر بالادستی نشده را رسانه ای کردی, حتما نیتی غیر از استعفا در این اقدام نهفته است. و چنین است که پیکره ی بزرگی چون آموزش و پرورش, وسط سال تحصیلی از عدم ثبات و چنین اقداماتی آسیبهای اساسی میبیند.

بهرحال, مدیر مستعفی, یا ادله ی کافی برای استعفا دارد یا ندارد. اگر با انجام بررسیهای لازم به کفایت ادله برای استعفا پی ببرد, قاعدتا به روشی درست اقدام میکند و کنار میکشد. اگر هم ادله کافی نیستند, اصلا به اقدام مبادرت نمیکند. ولی اینکه داستان پیچیده شود و همچون کلافی در هم تابیده شود, با اینکه فرد با خودش حساب و کتابهایی هم کرده است, اما نهایتا به سودش نخواهد شد. اغلب اوقات, سودمندی یک استعفای واقعی, بسیار بیش از زحمت نمایش و کشاندن مردم به پای سن است.
بس کنید آقایان. بیش از این, شهرستان و مردم را دچار حواشی نکنید. این بازی ها و اداها, در ذهن شما هوشمندانه جلوه میکنند اما میان مردم غمگنانه به سخره گرفته میشوند. اینجاست که وجه طنز و تراژیک این استعفا, تواما خود را نشان میدهد.

منبع: خبرنورآباد

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه