رفتن به بالا
  • پنجشنبه - 9 دی 1395 - 13:10
  • کد خبر : ۱۴۸۴
  • مشاهده :  79 بازدید
  • چاپ خبر : لطفا باور کنید دیگر آب نیست! / رادیو ممسنی + عنوان

لطفا باور کنید دیگر آب نیست! / رادیو ممسنی + عنوان

رادیو ممسنی: دوستی می گفت بیست سال پیش تنها با حفر کردن چاهی به عمق دو متر به آب می رسیدی و حالا همان چاه پنجاه متر قد کشیده درون زمین اما خبری از آب نیست که نیست. هر سال آسمان ناخن خشک تر می شود و ما حریص تر به تمام کردن چیزی که […]

رادیو ممسنی:

خشکسالیدوستی می گفت بیست سال پیش تنها با حفر کردن چاهی به عمق دو متر به آب می رسیدی و حالا همان چاه پنجاه متر قد کشیده درون زمین اما خبری از آب نیست که نیست.

هر سال آسمان ناخن خشک تر می شود و ما حریص تر به تمام کردن چیزی که راستش را بخواهیم همین حالاشم تمام شده، تمام شده اما انگار ما نمی خواهیم باور کنیم.

نمی خواهیم باور کنیم که رود هایِ کهنسال دیگر رمقی برای سیراب کردن سرزمینمان ندارند،        نمی خواهیم باور کنیم چشمه هایِ کور، دریاچه هایِ بی جان و تالاب هایِ از نفس افتاده خبر از نکبتی گریبانگیر می دهند.

طوفان هایِ غبار، ریه هایِ دود آلوده مان را بیشتر می آزارند و اینچین داستانِ ادامه دار بی تفاوتی هامان، داستانِ زندگی کردن برایِ اکنون هامان، سرنوشت سرزمین فرزندانمان را در بوته ای از ابهام و ترس فرو برده.

طرح های آبخیزداری دیگر آنچنان اجرا نمی شوند تا همین باران های گاه به گاه و اندک، سر بخورند و چونان آب ریخته از دستانِ لرزانِ تشنه کامانِ نیمه جان از کف بروند و بروند به نا کجا آبادی دور.

هر روز چاه هایِ یواشکی مشک زمین را تیر باران می کنند و اتفاقا آب از آب تکان می خورد و زمین باز هم تشنه تر می شود.

ما به عنوان مردمان سرزمین باستانی ایران، به عنوان بازماندگان اولین فرهنگ عالم گیر باید تکانی به افکار و اعمالمان بدهیم و یاد بگیریم بی تفاوتی هم حدی دارد،

باید یاد بگیریم آب ها را آلوده نکنیم، باید یاد بگیریم پوشش گیاهی را از میان نبریم تا باران آمده از آسمان، درون قلب سرزمینمان آرام بگیرد

و باید یاد بگیریم اینگونه با حرص و ولع خونِ خاک را به بیرون پمپاژ نکنیم.

و باید یاد بگیرند مسولان ادhرات عریض و طویلی که در گیرودار کاغذ  بازی و آمارهای جور و واجور دست و پایشان را گم کرده اند! آری باید یاد بگیرند آستین هایشان را بالا بزنند وگرنه هیچ خانه ی آبادی تنها با نقشه ای پر زرق و برق بر کاغذ ساخته نمی شود.

باید همه با هم متوجه باشیم که سرزمینمان جدای از شعارهای بی پشتوانه و خاک خورده محتاج آستین های بالازده است.

 

به قلم علی قلی پور

منبع: دیارممسنی

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه