رفتن به بالا
  • سه شنبه - 17 مرداد 1396 - 08:03
  • کد خبر : ۶۶۰۰
  • مشاهده :  154 بازدید
  • چاپ خبر : ویژه روز خبرنگار بعد از پیام تبریک رییس اداره فرهنگ و ارشاد ممسنی / رادیو ممسنی + عنوان

ویژه روز خبرنگار بعد از پیام تبریک رییس اداره فرهنگ و ارشاد ممسنی / رادیو ممسنی + عنوان

رادیو ممسنی: آری خبرنگار دلسوز است و امانت دار، حال ما برای آگاهی می نویسم ، شاید دلسوزانه برخورد شود. /از آب آشامیدنی که مردم بخشی و سرنجلک با هزار مشکل از آن استفاده میکنند می گوییم تا به برسیم به فراموش شده ها، آری روستای لانه عقابی دره تلخ راشک با راهی صعب العبور […]

رادیو ممسنی:

آری خبرنگار دلسوز است و امانت دار، حال ما برای آگاهی می نویسم ، شاید دلسوزانه برخورد شود. /از آب آشامیدنی که مردم بخشی و سرنجلک با هزار مشکل از آن استفاده میکنند می گوییم تا به برسیم به فراموش شده ها، آری روستای لانه عقابی دره تلخ راشک با راهی صعب العبور و مدرسه ای استیجاری با بافت کاه گلی که دانش آموزانش انگار دهه ها پیش زندگی می کنند،در دل دشمن زیاری نفت می گذرد اما در دل مردم خون جاری است.

“خبر نورآباد سرویس اجتماعی:اصغر پارسایی:آنچه که در متن پیام بیان شده است، وظیفه یک خبرنگار را خطیر شمرده است.
آری خبرنگار دلسوز است و امانت دار، حال ما برای آگاهی می نویسم ، شاید دلسوزانه برخورد شود.
دشمن زیاری بخش مفقوده ممسنی از شمال به شهرستان سپیدان، و از جنوب به شهرستان کازرون و شیراز، و از شرق به شیراز متصل است، غرب این بخش نیز حلقه اتصال به نورآباد است.
این بخش با سه هزار خانوار سهمی به جز محرومیت ندارد.
کشت ۲۰ هزار هکتار انگور دیم منطقه که محوریت درآمدزایی عموم است، در تلاطم بازار هیچ را عاید باغ داران نمود.
اراضی شیب دار و سوانح متعدد برای تراکتورداران و کشاورزانی که با داس های قرون وسطایی به جنگ ناملایمات می روند، همه و همه برای معیشت است. معیشتی که همراه با خشکسالی رو به خشکیدن است.
از مهاجرت معکوس روستای آب انار که مورد توجه قرار نمی گیرد، تا انفعال روستاهای مشایخ و چشمه آبگل به همراه قایدان برای جابجایی، از جاده های به ظاهر آسفالت همراه با چاله تا نبود علایم استاندارد می گوییم.
آری در دل دشمن زیاری نفت می گذرد، اما در دل مردم خون جاری است، چشمه های آب طبیعی که منبع درآمدزایی و ماحیتاج منطقه است و به زباله دان گردشگران تبدیل شده است. و هیچ سازمانی در این رابطه کوچکترین عکس العملی نشان نمی دهد.
از روستای فراموش شده کیکمدان که در قرن ۲۲ صدای بوق تانکر آبرسانی برایشان نوید زندگی است می گوییم که سهمشان از آب تنها سه هزار لیتر در ماه است.
از ۱۲ خانوار روستای بالمنگان با وضعیت بغرنج و پادرهوا می گوییم که سد به اصطلاح سد، مانع شده است از اولیه ترین امکانات زندگی محروم باشند و چشمانشان به آسمان دوخته شده است.
از برم جمال می گوییم که نعمت ارتباطات بی سیم برایشان آرزو شده است.
از فعالان روستاهای قلاتک و گلگون در زمینه محصولات باغی که هم دل پر دارند از بعضی بی توجهی ها و هم فکر پر از انرژی و رونق می گویم، بسا کسی دریابد ما نیز اقتصاد مقاومتی را فهمیده ایم.
از کوچه سرسره های سرنجلک و آببید که بیدی هستند که با هر زلزله ای می لرزند و باد برایشان همیشه زوزه می آورد.
از آب آشامیدنی که مردم بخشی و سرنجلک با هزار مشکل از آن استفاده میکنند می گوییم تا به برسیم به فراموش شده ها، آری روستای لانه عقابی دره تلخ راشک با راهی صعب العبور و مدرسه ای استیجاری با بافت کاه گلی که دانش آموزانش انگار دهه ها پیش زندگی می کنند.
از کارگاه های مسکوت مانده سد پارسیان که انگار نا امیدی را دوباره به گورک بازگردانده است هم بگوییم تا راهی بزنیم به بلوطک با ۱۷۰ خانوار که خانه بهداشت شراکتی با دهگپ دارند، دهگپ این ساحل نشین دشمن زیاری که بخشی از آن مدت هاست تلفن ثابت ندارند و گوش به زنگ چیزی نیستند.
از ۲۵ خانوار روستای تیشه گری و چشم انتظاری آن ها برای کلنگ زنی آسفالت تنها ۳/۵ کیلومتر جاده ارتباطی می گوییم تا ارتباطمان برسد به سرچشمه تامین آب روستاهای هجرت و اطراف که علی رغم استفاده قریب به ۵۰۰ خانوار از این آب محلی برای آب تنی مختلط گردشگران شده است.
هر چه میخواهیم ارتباطمان را تا روستای چم ریز ادامه دهیم به بن بست می رسیم جایی که ۱۲ خانوار این روستا یک پل ارتباطی برای گذر از رودخانه توکل آباد ندارند.
کوچه های روستای باباصالح بعد از یک امداد رسانی شبیه خاکریز های جبهه شده است، جایی که بعد از تعویض لوله های آب شرب نیاز به سنگر سازی ندارد در همین رابطه مشایخ نیز درد مشترکی را دارد.
همزمان با روز خبرنگار ما تنها گوشه ای از محرومیت ها را خبری می کنیم تا امانت دار انتقال درد های مردم باشیم.

منبع: خبرنورآباد

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه