رفتن به بالا
  • سه شنبه - 9 آبان 1396 - 19:21
  • کد خبر : ۷۵۰۱
  • مشاهده :  96 بازدید
  • چاپ خبر : نگاهی به گسیختگی بین دشمن زیاری و ممسنی / رادیو ممسنی + عنوان

نگاهی به گسیختگی بین دشمن زیاری و ممسنی / رادیو ممسنی + عنوان

رادیو ممسنی: درایام انتخابات مجلس وشوراهای اسلامی شهر و روستا، فرصت این را داشتم، که با همشهریان منطقه دشمن زیاری ارتباطات بیشتری داشته باشم… اما به موضوعی برخورد کردم که باعث تاسف بسیار حقیر شد… وان اینکه بسیاری از مردم دشمن زیاری دچار انشقاق هویتی با ممسنی شده اند ودچار یک مرزبندی جغرافیایی ذهنی شده […]

رادیو ممسنی:

درایام انتخابات مجلس وشوراهای اسلامی شهر و روستا، فرصت این را داشتم، که با همشهریان منطقه دشمن زیاری ارتباطات بیشتری داشته باشم… اما به موضوعی برخورد کردم که باعث تاسف بسیار حقیر شد… وان اینکه بسیاری از مردم دشمن زیاری دچار انشقاق هویتی با ممسنی شده اند ودچار یک مرزبندی جغرافیایی ذهنی شده است…تاجایی که چند مورد تجربه شخصی به من لقب شما نورآباد یها دادند، گویی هیچ تاریخ مشترک و هویت یکسان باهم نداشتیم …

“خبر نورآباد یادداشت:علی رستمی_ سرزمین دشمن زیاری رابردند.. مردمانش رانگذارید …درایام انتخابات مجلس و شوراهای اسلامی شهر و روستا، فرصت این را داشتم، که با همشهریان منطقه دشمن زیاری ارتباطات بیشتری داشته باشم… اما به موضوعی برخورد کردم که باعث تاسف بسیار حقیر شد… و ان اینکه بسیاری از مردم دشمن زیاری دچار انشقاق هویتی با ممسنی شده اند و دچار یک مرزبندی جغرافیایی ذهنی شده است…تاجایی که چند مورد تجربه شخصی به من لقب شما نورآباد یها دادند، گویی هیچ تاریخ مشترک و هویت یکسان باهم نداشتیم …یا بریم به شهر که مراد از شهر شیراز بود…حتی در میتینگ های سیاسی از لربودن، ممسنی بودن، به منطقه رسیده بودند… این قبیل مسائل و مشکلات مرابه فکر فرورفت که علل چنین گسستی چیست؟ چرا دشمن زیاری سر و تهش به تاراج میرود؟ سرزمین جغرافیایی به شیراز و سپیدان الحاق میشود… مردمانش دچار انتزاع قومیتی از ایل ممسنی شده اند… منطقه دچار مشکلات جدی است.. فقر و بیکاری و کمبود امکانات چهره بارز منطقه است…
آمارها می گوید که در حال حاضر ۶۰ درصد از جمعیت دشمن زیاری در شهرها زندگی می کنند و ۳۰ درصد در روستاها. تفاوتی معنادار در قیاس با چند دهه پیشتر که بخش عمده جمعیت منطقه روستانشین بود. البته تغییرات در الگوهای سکونت یک روند مهم در همه کشورهایی بوده است که مدرنیزاسیون را تجربه کرده اند. اما سرعت و البته کیفیت این تغییر در ایران مسائلی اساسی را ایجاد کرده است. در حالیکه مدت هاست از توانمندسازی روستاها گفته می شود، اما طرح های در نظر گرفته شده نتوانسته اند مانع از خالی شدن روستاهای بخش دشمن زیاری بشوند. درباره این پدیده به چند نکته می توان اشاره کرد.
اول مسئله امکانات و جذابیت های زندگی شهری است. طبیعی است که پویایی ها و تحرک اقتصادی شهرها در همه جا افزون تر از روستاها بوده است، اما این مسئله شکل شتابان به خود گرفته است. موضوع مهم دیگری که به نوعی باعث ایجاد گسست قومیتی، بین مردم دشمن زیاری و زادگاه اصلی آن یعنی ممسنی واحد شده است، عدم استفاده از نیروهای انسانی توانمند منطقه در سیستم های اداری واجرایی ممسنی است، که باعث نوعی سرخوردگی و نا امیدی دربین جوانان منطقه شده است…. مسئله این است که دولت ها قادر نبوده اند شرایطی فراهم کنند تا بتوانند حداقل جمعیت ها را در روستاها حفظ کنند. نخواسته اند تا با متحمل شدن هزینه هایی، امکان ماندن را فراهم کنند.
برای مثال یکی از علل مهاجرت مردم دشمن زیاری به شیراز فراهم کردن امکانات تحصیل برای فرزندان بوده است، آن هم نه لزوما در سطح تحصیلات دانشگاهی بلکه تحصیلات اولیه و نهایتا در حد دبیرستان. در سال های اخیر بسیاری از مدارس راهنمایی و دبیرستان در روستاها با این توجیه که تعداد دانش آموزان زیاد نیست تعطیل شده اند. پیامد ناگزیر این وضعیت این بوده است که بسیاری از خانواده ها که شاید تمایلی هم به مهاجرت و تحمل هزینه ها و مرارت های آن نداشته اند بار سفر ببنند. همه می دانیم که این مهاجرت ها، علاوه بر خالی شدن روستاها مشکلات شهری بسیار جدی چون حاشیه نشینی به وجود اورده اند.
از طرف دیگر باید برای این جمیعت مهاجر زیر ساخت هایی شهری فراهم آید، زیرساخت هایی که ایجادشان زمان بر است و می دانیم در بسیاری از جاها وجود ندارند. احتمالا هزینه فراهم آوردن امکاناتی مثل مدارس در روستاها، از هزینه های متعاقب مهاجرت بسیار کمتر است. اما دولت های نخواسته اند چنین کار ساده ای انجام دهند. مسئله دیگر از بین رفتن زیست روستایی است با تمام دلالت های آن. روستاهای کنونی ما نشانی از ویژگی های روستایی ندارند. کشاورزی و باغداری به محاق رفته است و در جاهایی که وجود دارد، در غیاب نظارت درست دولتی با اتلاف بی رویه منابع همچون آب روبروییم. هیچ متولی خرید محصولات باغی نیست، وکشاورزان دچار زیان بسیاری در فصل برداشت انگور هستند.. دامداری که دلالت های اقتصادی جدی برای کشور در زمینه تامین گوشت و فراورده های لبنی داشت به فراموشی سپرده شده است و امروز نشان چندانی در روستاهای باقیمانده ندارد.
در نتیجه ناچاریم به واردات بی رویه این اقلام دست بزنیم. همه این ها خبر از وخامت حیات روستایی دردشمن زیاری می دهد. …تراکم این مسائل باعث ایجاد شکاف ایلی شده است.. مشکلات را میتوان تحمل کرد اما انتزاع قومیتی رانه… دشمن زیاری جزئی از هویت ممسنی است.. برای بازگشت آن آغوش باز کنیم.

منبع: خبرنورآباد

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه